`Człowiek bez miłości, biedakiem`

Zwilżyła wyschnięte, spragnione usta,

Czekała na to. Chciała go pocałować.

Nie narzucała się jak laleczka pusta,

Nie chciała swej namiętności afiszować.

Zagryzał wargę, już chciał to zrobić,

Jednak krok w tył. `Za wcześnie` – myślał

Nie chciał w zwykłą cielesność ją wrobić,

`Uzna mnie za dupka`– rozmyślał.

.

 Nadszedł koniec spotkania obojga

I koniec rozmyślań o pocałunku.

Rozczarowanie zauroczonych dwojga,

Którzy pójdą w przeciwnym kierunku.

Stracili szansę, malutką iskierkę,

Co mogła rozniecić ognisko miłości,

Wspaniałą namiętności gierkę,

Co by zniszczyła dół samotności.

Rozeszli się w skrajne strony,

Nigdy już nie poznając tego smaku,

Gdy sen kochaniem zmącony…

Człowieku bez miłości, Biedaku,

  W smutku i śmierci się rozsmakuj.

Wiersz iście romantyczny, co Wy na to?
Czekam na opinie, Pozdrawiam :*