Te znane wszystkim motyle,
Niesamowitych
myśli tyle,
Setki nieprzespanych nocy,
Ile uderzeń serca pełnych mocy?
Setki nieprzespanych nocy,
Ile uderzeń serca pełnych mocy?
Fantazjuje i wyobraża sobie,
Tworzy jakieś dziwne fobie
Na
punkcie innego, całkiem zwykłego
Człowieka, który nie wiedzieć, dlaczego
Zapadł tak głęboko w głowie,
Zapadł tak głęboko w głowie,
O
którym mało osób się w ogóle dowie…
A po trzydziestu latach wspomina,
Przy lampce wytrawnego wina,
Te słodkie lata młodości
I
pierwsze gorzkie miłości.
Jest to mój pierwszy wiersz. Napisany około 3 lat temu.
Bardzo proszę o opinie, komentarze, konstruktywną krytykę! :)
Bardzo proszę o opinie, komentarze, konstruktywną krytykę! :)
Gorąco pozdrawiam :*
świetne! Chce więcej :)
OdpowiedzUsuńKAMOCIA BLOG KLIK
Ostatnia zwrotka najlepsza :) Ogólnie widać, że to taki "pierwszy wiersz", ale i tak przyjemny. Swoją drogą zawsze wiersz rymowany brzmi lepiej, gdy sylab w wersach jest po tyle samo. Taka rada z mojego kiedyśnego pisania, a raczej rada, którą sama dostałam.
OdpowiedzUsuńJejku, tak dawno nie czytałam blogów z wierszami. Od takich zaczynałam, te pierwsze pokochałam ;)
Opowiastki Prawdziwe (klik)
Dziękuję pięknie, miłoo mi :*
UsuńTak, uważam dokładnie tak jak Ty mimo, że panuje moda na wiersze białe i wolne, ja uparcie trzymam się rymów, które jako mała dziewczynka kochałam!
Czy też pisałaś takowe? I dlaczego już nie piszesz?